گاهی یک تصمیم، پیش از آغاز فرایند رسمی گرفته شده است؛ اما برای پذیرفتهشدن آن، صرفِ تصمیم کافی نیست. باید برای آن مشروعیت، مقبولیت و ظاهر شایستگی ساخته شود.
در چنین وضعیتی ممکن است افراد دارای اعتبار وارد فرایند شوند؛ نه لزوماً برای آنکه انتخاب شوند، بلکه برای آنکه حضورشان به فرایند اعتبار بدهد.
رقابت ظاهراً واقعی است، گزینهها متعددند و سازوکار رسمی نیز اجرا میشود؛ اما نتیجه ممکن است از پیش تثبیت شده باشد.
آیا هر فرایند انتخاب واقعاً برای «انتخاب» طراحی شده است؟
یا برخی فرایندها برای «مشروعیتبخشی به انتخابی که قبلاً انجام شده» طراحی میشوند؟
این نقطه، آغاز یک مسیر پژوهشی است؛ مسیری برای شناخت سازوکاری که در آن اعتبار دیگران میتواند به سرمایهای برای مشروعیتبخشی به یک نتیجه از پیش تعیینشده تبدیل شود.
